Voorgedragen bij een schrijfmiddag van Amnesty International.

Brief

Mijn woorden zullen grenspalen passeren
Ze vliegen over muur en prikkeldraad
langs hen waartegen niemand zich kan weren
Despoten; dieven van de dageraad

Er gieren harde, ijzig koude winden
waar jij destijds je grote offer bracht
Daar – tussen tralies door – zal ik jou vinden
verminkt wellicht, vernederd of verkracht

Lees daar in al mijn zinnen de bevrijding
dan maak ik mij zacht los van dit papier
omhels je troostrijk en zet met mijn tijding
jouw geestelijke celdeur op een kier

Opdat je voelen kunt dat velen weten
van je bestaan en dat we jou hier niet vergeten

© Aad van der Waal – Stadsdichter Apeldoorn 2017

Stad van het falende geheugen

Rond middernacht werd in de Anne Frankstraat
bij ‘Ons Kristal’; het nieuwe inloophuis
dat hier als multicultureel te boek staat
de poort voorzien van menig hakenkruis

Door skinheads uitgekafferd vroeg een neger
in de Mandelastraat om wat respect
Een paar uur later meldde een verpleger
dat de gescheurde milt hem had genekt

Iets verderop was, nog geen week geleden
de Gandhistraat het bloederig decor
van zeer extreme gewelddadigheden
De roep om kalmte vond er geen gehoor

De stadsplanners treft evenwel geen blaam
Soms dragen straten tevergeefs hun naam

© Aad van der Waal